آرتروز چیست؟

آرتروز (Osteoarthritis)

  آرتروز (Osteoarthritis) که به صورت اختصار (OA) نیز نامیده می‌شود، شایع‌ترین بیماری مفصلی است و باعث التهاب و همچنین از بین رفتن تدریجی غضروف میان مفاصل می‌شود که فرد درنتیجه آن درد و دشواری در حرکت را تجربه می‌کند. به محل پیوند دو استخوان به یکدیگر مفصل گفته می‌شود که با یک بافت محافظ به نام غضروف پوشیده می‌شود. آرتروز یک بیماری تخریبی پیش رونده در غضروف مفاصل است، ولی علی‌رغم نام‌گذاری آن، یک بیماری التهابی نیست (بر خلاف روماتیسم مفصلی) چون التهاب در این بیماری یک عارضه ثانویه می‌باشد. این عارضه ممکن است هر یک از مفاصل را درگیر سازد، ولی شایع‌ترین مفاصل درگیر عبارتند از مفاصل دست ،پا، زانو، ران و ستون فقرات. این بیماری بسیار شایع است و در ۲۵٪ ویزیت‌های پزشکان عمومی و ۸۰٪ رادیوگرافی افراد بالای ۶۵ سال دیده می‌شود. استخوان ها، داشتن حرکتی آسان بر روی یکدیگر را مدیون غضروف‌های سالم هستند. در بیماری آرتروز غضروف‌ها نازک شده و به‌تدریج در برخی نواحی از بین می‌رود. آرتروز بیماری مَفصلی است که ابتدا غضروف مفصل را درگیر می‌نماید. آرتروز در افراد ۶۵ ساله یا مسن‌تر شایع‌تر است، اما می‌تواند افراد در همه سنین، از جمله کودکان را نیز تحت تاثیر قرار دهد. ارتروز در خانواده بیماری های روماتیسمی قرار دارد که واژه‌ی روماتیسم برای توصیف حدود ۲۰۰ بیماری مختلف که مفصل، بافت‌های اطراف مفصلی و دیگر بافت‌های همبندی و اسکلتی عضلانی را درگیر می‌کنند استفاده می‌شود. شایعترین نوع آرتروز، استئوآرتروز است. دیگر انواع شایع بیماری روماتیسم که به التهاب مفصل مربوط می‌شوند عبارتند از نقرس، فیبرومیالژیا و آرتروز روماتوئید (RA). برخی از انواع آرتروز، مانند آرتروز روماتوئید و لوپوس (SLE) می‌توانند چندین ارگان را درگیر کنند و باعث بروز علائم گسترده شوند. فرد درنتیجه آن درد و دشواری در حرکت را تجربه می‌کند.مهم‌ترین علامت ابتلا به OA درد و سفتی در مفاصل است. این عارضه روی مفاصلی که بیشتر وزن ما را تحمل میکنند، احتمال وقوع بیشتری دارد. به مرور زمان مفصل شکل طبیعی خودش را از دست می‌دهد و زوائدی استخوانی در لبه‌های آن ایجاد می‌گردد که خود باعث درد و ناراحتی بیشتر می‌شود. برعکس سایر التهاب‌های مفصلی مانند روماتیسم مفصلی، آرتروز تنها مفاصل را درگیر می‌نماید و به سایر اندام‌ها کاری ندارد. از علائم این بیماری نیز است. درد مفاصل موجب عدم تحرک کافی بیمار می‌شود که این خود باعث لنگیدن، تحلیل رفتن و ضعیف شدن ماهیچه‌های پیرامون مفصل مبتلا و شل شدن رباط‌ها می‌گردد. تغییرات مفصلی دائمی هستند و بیماری ماهیت پیشرونده دارد. آرتروز در خانم‌ها بیشتر از آقایان بروز می‌کند به‌ طور کلی بیماری آرتروز هیچگاه کاملاً درمان نمی‌شود.

درمان آرتروز

اما می‌توان با استفاده از روش‌های درمانی متفاوت مانند : فیزیوتراپی، ورزش، طب‌سوزنی، ماساژهای درمانی، لیزر درمانی، عمل جراحی، استفاده از اشعه و دیگر تکنیک‌های درمانی و توانبخشی علائم آن را به شدت کاهش و دامنه حرکتی و قدرت مفاصل را تا حد زیادی افزایش داد. فیزیوتراپی با افزایش قدرت عضله فشار از روی مفصل مربوطه کاهش داده و همچنین با کاهش درد و التهاب توسط التراسوند و لیزر پرتوان باعث بهبودی زیادی در فرد میشود. برای راهنمایی بیشتر در مورد تشخیص و درمان این بیماری با ما در تماس باشید…